Evren
Hiçliğin ortasında
Varla yokun ana rahmi
Sessiz çığlıkların iki rengi
Siyahla beyaz yani
Yani sen ve ben
Biri olmadan diğeri anlamsızlaşan
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta