Mutluluğun sırrı mutluluktaydı.
Beyaz zeminde, kan damlası kadar ağır,
Geyşaların gizli fahişelikleri gibi onur kırıcı.
Egsoz dumanında içiliyordu zehir.
Ve bir çağrı ile alıkonuluyorduk dünyamızdan.
İşte bu günlerden birinde öğrendik ezilmeyi.
Boş alanları gürültüleriyle doldurdular acımacızca.
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta