Acımasız uzun günler olacaktı belki, geleceğin kapılarına doğru.
Çaresiz, saatlerle boğuşacaktım, hınca hınç kan dolu.
Bir daha görememe düşüncesi saracaktı her yanımı.
Rüzgar bir daha üşütmeyecek, mutlu anlarda dostum olacaktı.
Ama ben o kadar yakınken sana, sanki tutacakmışçasına duygularını.
Rahatsızlığıyla dolaştım durdum “küçük kumsalda”, serserice, başıboş.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta