Mutluluk Şiiri - Kasım Kobakçı

Ufuktan doğacak, parlak bir sabah,
Bitecek, çekilen onca dert ve ah,
Karanlık örtüsü, kalkar üstünden,
Gönüle dolacak, huzurla ferah.
*
Bozkırın bağrında, rüzgar esecek,
Fırtına durulup, sesin kesecek,
Kurumuş dallarda, yaprak açarken,
Kötü talihine, herkes küsecek.
*
Meydanlar dolacak, o şanlı günde,
Zaferin şarkısı, çınlar düğünde,
Yaslı anaların, yüzü gülerken,
Neşe var olacak, artık her yönde.
*
Kışların ardı yaz, bahar geliyor,
Hakikat, engeli delip geçiyor,
Çelikten duvarlar, yerle bir olur,
Özgürlük yolunu, halkım seçiyor.
*
Gecenin koynunda, yıldız parlıyor,
Umudun ateşi, bizi harlıyor,
Sessiz çığlıkların, sesi duyulur,
Yaralı vicdanlar, yara sarıyor.
*
Emeğin hakkını, aldığı zaman,
Vermeyiz biz, asla kimseye aman,
Adalet tartısı, doğru tartacak,
Dağılır gider, o sis ile duman.
*
Yalancının mumu, söner o vakit,
Bozulur, hileyle yapılan akit,
Gerçeğin ışığı, kör eder gözü,
Tarihe yazılır, en büyük vakit.
*
Sorgular sorulur, divan kurulur,
Akan o yaşların, hepsi durulur,
Haksızlık yapanlar, pişman olurken,
Zorbalar o anda, kalpten vurulur.
*
Kardeşçe, sofralar serilir yere,
Bereket akacak, tıpkı bir dere,
Barışın içinde, geçer ömrümüz,
Mutluluk ulaşır, her bir sefere.