Geçip gitti bütün yıllar,
Acı tatlı tüm anılar.
Yaşadık nice mutluluk, nice ayrılıklar,
İlkbahar içinde öldüren sonbaharlar.
Kimi gün yanaklarımızdan süzüldü yaşlar,
Kimi gün çınlattı ortalığı şen kahkahalar.
Onlar, her zaman yanımızda oldular.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta