Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Delikanlı gibi, çınar gibi, dur bir yerde...
Savrulup durma, sana değer vermeyen gönüllerde...
Bir gün karşına çıkar sana değer veren gönlünde
Belki bu gün, belki yarın, belki gelecekte....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta