yaşadığı kadar yanıyormuş insan
kumdan kaleleri kadar güçlü
ve bir varmış bir yokmuş insan
ama en çok..yok! ! !
bir kahraman yalnızlığıdır bu anlatmaya çalıştığım
ama ben kahraman falan değilim yanlış anlamayın
işte sana geliyorum
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek
Devamını Oku
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek




bu şiiri yazdığım için kendimle gurur duyuyorum...ve yazdıranı da ömrümün sonuna kadar unutmayacağım...sağol C.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta