Mutluluğa adın sordum,
Bana 'aslın nedir? ' dedi.
Ona aslımı da yordum,
Bana 'mutluluksun! ' dedi.
Sonrada hüznüme gittim,
'Sen mutlulukmuşsun! ' dedim,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta