Vicdanımda ateştir umudun
Bir yangındır senide büyüten
Gün geçtikçe daha da kurudun
Gülleri solduran bir büyüden
Yüreğim bir dağ idi dağladın
Gözden dalıp içimde ağladın
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta