Bir insan bu kadar da yorulmaz
Kalbine bu kadar ağrı sokulmaz
Bu şekildeki bir hayata durulmaz
Ama ben duruyorum işte gönül
Sıkıyor beni hayat dört bir yandan
Artık hayır yok bendeki bu candan
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bir insan bu kadar da yorulmaz
Kalbine bu kadar ağrı sokulmaz
Bu şekildeki bir hayata durulmaz
Ama ben duruyorum işte gönül
gönülle güzel bir hasbuhal olmu şiir tebrikler
selamlarımla
GÖNÜL SOFRANIZI ZİYARET ETTİM
RUHUMU GÖNLÜMÜ DOYURDUM
SİZİDE GÖNÜL SOFRAMA BEKLİYORUM
İYİKİ VARSINIZ
İYİKİ YAZIYORSUNUZ
Şiirin Silahsız Nöbetçisi
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta