Anladığımda zalimliğini insanların,
Uzaklaşsam, kaçsam her şeyden;
Kapıyı çarpıp çıksam uzaklara,
Bıraksam kendimi işlemeyen zamanlara,
Beyaz bir düş görsem,
İçinde senin olduğun,
Düşünmesem ne, nasıl, niçin?
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta