Mutlu akşamlara ererim şimdi

Gürültüden kaçıp bir yana durdum,
Suskunluk içinde kendimi buldum.
Gördüğüm vefasızlığı hayra yordum,
Ruhumu dinlemek pek güzel şimdi.

Uzaklaştım artık yalan dünyadan,
Uyanmak istedim renkli rüyadan.
Vazgeçtim bugünlük her bir kavgadan,
Bir tek özüme yakınım şimdi.

Gönül bahçesinde güller kurusa,
Sözler boğazımda düğüm de olsa.
Canan bildiğim eller beni de vursa,
Kendi limanıma sığındım şimdi.

Dünyanın telaşı bitmek bilmezmiş,
Gözden düşen yaşlar boşa silinmezmiş.
Yürek yanmayınca gerçek gülmezmiş,
Ateşin başında bir sırrım şimdi.

Bazen susmak gerek, konuşmak boşa,
Kader ne yazmışsa o gelir başa.
Aldanma sakın o nakışlı taşa,
Toprağa, yaprağa yakınım şimdi.

Herkes bir yol tutmuş gider engine,
Kimi düşmüş malın, mülkün derdine.
Bakmadım dünyanın sahte rengine,
Gönül aynasına bakarım şimdi.

Anladım ki her şey bir anlık heves,
Alıp verdiğimiz bir kuru nefes.
Ruhuma dar gelir bu fani kafes,
Engin denizlere akarım şimdi.

Yalnızlık bir ayna, gerçeği gösterir,
İnsanı pişirip kemale erdirir.
Huzur arayanı murada erir,
Sabrın kapısını çalarım şimdi.

Akşamın şavkı vururken duvara,
Gerek yok artık o derin efkâra.
Şifa buldum kalpte açılmaz yara,
Kaderin elinden tutarım şimdi.

Garip Murat der ki dünya bir hancı,
Kimi dosttur bize, kimisi yabancı.
Diner artık içimdeki bu acı,
Mutlu akşamlara ererim şimdi.