Yirmi dört senesinin ekim yirmi dokuzu,
Umay Ana muştuladı minik bir Oğuz'u.
Muştusunun ruhuna Aşina'dan kan kattı,
Damarındaki cevher en büyük hakikattı.
Ad vererek adından, yüreğinden soludu,
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta