Müstesna Şiiri - Buket Ayaz

“Renksiz bir duvarı omuz bellemeden
Susamadan çatallıkta oynaşan iki serçeye
Vazife edinmeden marifetin hamallığını
Aynasında masmavi gözükmek isterdim.”

Beni o ipten gövdeye saklayın
Yatırın yıldızlı semasına göğsünün
Gürleyip durulayım kanırtarak köklerimi
Çıkıp saksımdan bir mucize gibi
Kendimle sürüdüğüm halkalarımdan
Kurtulayım

Ah kurtulayım
Çingene eteğinde açan bahardan
Kenar mahallenin ışıksız sofrasından
Kendini içip bitiren günden
Şişe dibi ayyaş kahkahalardan
Ve en çok
Umut kuşanmış hüsran kamışlarından

Biliyorum,
Korur dizleri aklımı elem istilasından
Unutturur lütfedilmiş ekmeği, suyu
Saçlarımda dolanan eli diyetimi öder
Saymaz lokmalarımı şimşekler çaktıran gözleri
Şefkat çizgisi içip bitirir serzenişlerimi biliyorum.

Olsun olan olacağını
Alın, onun kumaşıyla örtün beni
Ruhumda gezdirin aşkın en kadifesini
“-le” ile bağlayın adımı adına
Onun kabuğu kapansın yaralarıma
Bir sürü neşe bir sürü dalımda
Şenlikler eksin, karıncalar yürütsün, erguvanlar büyütsün

Vazgeçtiğim tüm sevapların yüzü suyu hürmetine
Kavuşturun beni kavuşturun ona.