Müstahdem Şiiri - Aydın Ahmet

Tekaüt zamanı geldi yaklaştı
Oldukça yoruldu, bıktı müstahdem
Memurlar çoğaldı, işler sıklaştı
Tükendi mecali, ıktı müstahdem

Babası merhumdu, anacığı dul
Irgatlık ne demek; ona buna kul
Yedi yılda zar zor bitti ilkokul
Başkaca tahsili yoktu müstahdem

Gün dediğin bir de, öğün üç olur
Bulgur pilavıyla ayran hoş olur
Öğünde beş ekmek nasıl baş olur
Düşünüp canını sıktı müstahdem

Nereye başvursa ipe un serdi
Sağlamca bir işti onun tek derdi
Köy muhtarı ona bir akıl verdi
Beyin huzuruna çıktı müstahkem

Kaymakamım medet; ben avareyim
Kime başvurayım, kime gideyim
Bey dedi ki; iş yok, ben ne edeyim
Sessizce boynunu büktü müstahdem

Kazındı midesi, kendinden geçti
Eğildi çeşmeden, bir tas su içti
O an gözlerinden üç damla düştü
Ağladı içini döktü müstahdem

Rahatlık görmedi geçim derdinden
Üç evladı doğdu bir bir ardından
Gün bile almadan henüz kırkından
Hayatın yükünden çöktü müstahdem

Bir çare bulmalı, bastırmadan kış
Tek gayesi vardı, sağlamca bir iş
Dedi ki kendine; düş görüyon düş!
Senin gibi garip çoktu müstahdem

Kırk yama vurulmuş baktı arkadan
Yardım etti muhtar çuldan, hırkadan
O yılki seçimde malum fırkadan
Bir işe başını soktu müstahdem

İşi düşen geldi, Bey dedi ona
Bey seçimi olsa, kalırdı sona
Az değil ki on beş yıldan bu yana
Köyden büyük adam çıktı müstahdem

Seneler eskidi, bir öf demedi
Var mı ki ecelle andı, senedi
Kendini yokladı, şöyle denedi
Bayatladı artık, koktu müstahdem

Almadığı için rüşvet, hediye
Kimi yergi düzdü, kimi methiye
Yağ çekip temenna etmedi diye
Müdürün canını sıktı müstahdem

Yeniler hor görüp, geçse de alay
Çok insanlar gördü, çok garip olay
Otuz dört sene bu, demesi kolay
Aynada saçları aktı müstahdem

Ne tatil bilirdi, ne de bir pazar
Derdi; avarelik bizleri bozar
Dostları nasihat etse ne yazar
Gitmeyi kafaya taktı müstahdem

İçinde bir duygu her gün tekmeler
Gittikçe azaldı sabır çekmeler
Artık hayalinde neler var neler
Bütün gemileri yaktı müstahdem

Betonlar, şehirler senin neyine
Boş ver ağasına, boş ver beyine
Hak vaki olmadan dön gel köyüne
Artık inzivanın vakti müstahdem

Kendi ellerinle yaz istifayı
Daha hesaplama seneyi, ayı
Yolunu bekliyor bak emmi dayı
Bitsin artık meslek akdi müstahdem

Geri kalan günler senin emrinde
Biraz rahat etsen ahir ömründe
Dün kapıda seni solgun gördüm de
Geçim derdi sana yüktü müstahdem

Çok tütün içerdi tek keyfi buydu
Çok nasihat ettim, kulağı duydu
Gençken gidenleri eliyle saydı
Ölüm soğuk dedi, ürktü müstahdem

Komşudan almıştım en son haberi
Hastaymış garibim üç günden beri
Çoktu nazarımda hatırı, yeri
Ahvalin içimi yaktı müstahdem

Bu sabah namazı salân verildi
Evinin önüne çadır gerildi
Kırk yıllık elbisen yunup serildi
Gidişin bizleri yıktı müstahdem