Sıkıntı girdabında kaybolan dostum.
Sen hala okyanusta debeleniyorsun.
Elimi uzattım, tutma sadece sesimi duy,
Bir bulmaca hayat, hangi karesindesin bilinmez.
Dostlar sıkıntıdayken daha çok aranmalı,
Seni aramamı beklemiyor musun?
Emeğini avuçlarının arasında saklar çocuk,
Geleceğini bugününe yavaş yavaş katık eder.
Sonra bir an elinden uçuverir uçurtması,
Misketleri karanlık bir çukura düşüverir.
O yine avucunu sıkı sıkı kapalı tutar,
Ağlamaklı gözlerle çevresine bakınır.
Renklerin içinden birisi dikkatini çeker
Neden sana daha yakındır,
Neden senin için daha canlı, parlak ya da iç açıcı
O halde hayata bir renk ver, dünyana, duana, ruhuna,
Sabah mahmurluğuna, akşam yorgunluğuna,
Hastalığına ve mutluluğuna bir renk ver
Başka bir akşam olmalı seninle karşılaştığımız,
Hangi sabahı karşılamışsın bilmem.
Bir anlık umuda yaslamışız sırtımızı,
Korkunun uğultusu vururken camlara.
Cesaretin yok sevmeye, cesaretin yok söylemeye…
Benim anlamam neyi değiştirecek ki rüyalarında,
İşe geç kalmaması için kardeşimi kaldırdım,
Uyandırmaya çalışırken ayaklarını gıdıkladım.
Sabah ezanının yankılarında mutfakta annem çayı demlerken, ocakta kızaran patatesleri karıştırdım.
Akşamdan yetişmeyen işlerimi tamamlamaya çalışırken, bir yandan da haberlere kulak kabarttım.
Kapının önündeki paspasın üzerinde sabırla kapıyı açmamızı bekleyen kedimize, haşlanmış yumurtanın yarısını minik ekmeklerle karıştırarak verdim.
Komşumuza selam verdim, aynı şekilde bir gülümsemeyle karşılandım.
Toprağa dokunsun parmakların, henüz yapraklar düşmemişken,
Kapı aralığından sokağa düşen bulut gölgelerine bakan bir çocuk gibi...
Gökyüzüne dokusun gözlerin, bakan binlerce gözün hiç birine karışmadan...
Suya dokunsun siman, genç, yaşlı, güzel, çirkin olmak geçici tedirginliğin...
Sessizliğe dokunsun sesin, konuşan hakikatin yüreğine fısıldadığı gündesin...
Gecenin gözleri parlak rengini alıyor,
O gözlerini açtıkça bizim gözlerimiz kapanıyor...
Gece ilerliyor, bir dostun tebessümüne saklanan,
Güzel sözler günün son anlarını ısıtıyor.
Beyaz yorganını örtmüş sokaklar,
Kediler köpekler bile sessizliği dinliyor.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!