Çok mutluyum bugün ben,
Bir haber geldi senden,
Şaşırdım önce birden,
Uçacaktım sevincimden.
Unuttu beni, diyordum,
Yalnız denizin,tarihin değildi seni güzel kılan.
İnsanlar,martılar,soluduğum hava,içtiğim su bile,
Renk kattı siyah beyaz resimlerime.
Suyu gümüş,ekmeği buğday,toprağı altın renkli şehrim.
Boğaziçi'nde neşelenirdi kalbim,
Beyoğlu'nda kendimi özel hissederdim,
Her gördüğüne laf atmak değil,
Medeniyeti çantanda taşımak.
Cebine birkaç kuruş para koyup,
Aylak aylak dolaşmak.
Tek bir ad verirler,
Senin bu yaptığına.
Ne zaman anlayacaksın,
Çevrendeki gerçekleri?
Etrafına bakınca göreceksin,
Simsiyah çelenkleri.
Bir gün sen de geçeceksin,
Bugün hava çok sıcak öğretmenim,
Benim yüreğim, sizin gözleriniz,
Annemin elleri gibi.
Biraz rüzgâr essin istiyorum,
Alıp götürsün kederlerimizi.
Yağmur çiselesin, toprak koksun her yer.
Umudumu yazıyorum size,
Sevgimi, bugünümü, yarınımı.
Hayallerimi paylaşıyorum sizinle,
Ellerinize bırakıyorum yüreğimi.
Bir buket çiçek yaptım sevinçlerimi,
Kuşlar getirecek dileklerimi.
Asla çıkamam ben,
Bu koca merdiveni.
Bilmem ki ne yapmalı,
Aşmak için engeli?
Herkes oradan oraya,
Gözlerimi usulca kapatıp,
Bekliyorum mucizeyi.
İçimi bir ürperti kaplıyor,
Yavaş yavaş sallanıyorum.
Yüzüme düşüyor ilk hediye.
Sırılsıklam oluyor insanlar,
Ne zaman doğar güneş, ne zaman akşam olur,
Ben de sizler kadar iyi bilirim.
Kulaklarım daha iyi duyar, doyasıya koklarım çiçekleri,
Ellerim daha iyi bilir dünyayı.
Karanlıktan hiç korkmam,
Neden sadece ben,
Seni sevdiğimi söylüyorum?
Neden sadece ben,
Gözyaşı döküyorum?
Önce mektuplar kesildi,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!