siyah benekli kırmızılar sevgi direğime tırmanıyorlar,
kalın bir halatla bağlandım sana,
düğümlerini sağlam attım,
kopmaz,
sen istemedikten sonra....
bu kadar fazla uğura ihtiyacı yok aslında aşkımızın,
dudaklarımda çiçeklerle başımda kalpler çizerek geldim sana,
böcekliğine sevdalandım uğurun olmasa da,
yapraklar titredi heyecanımdan,
gözlerimdeki neşeyi görebiliyor musun?
seviyorken yürümez insan,
bitmeyecek mesafe ölümdür sadece,
bir kalbi kırdığında,
önüne diz çöken sadece bedendir,
ruh çoktan terk etmiştir adayı....
fiziksel irtibatların sevgiyle aşkla alakası kurulmaz,
göz göze değmez yüreğindeyse bakışların...
kağıttan kuşlarla hiç bir yüreğin dalına konamazsın,
her rüzgar da biraz daha geri gidersin,
büyük balıklara yem olursun okyanus aşmaya kalkarsan...
her yüreği taşımaz uçan kanatlılar,
hayatta kalmak için inanılmaz bir savaş verir aşıklar,
kuraklık öldürür onları,
ben durmadım hiç bir istasyonda,
gözlerin yok diye...
ben saçlarıma dolanan o rüzgarları seninle ayıkladım...
gelmedin,
doğru yerde
çırpıyorsun kanatlarını
beyaz kuşum...
alabildiğince özgür
sınır tanımayan kelimelerin döşeğinde
ne güzel de tutmuşsun
Vedalar köpükleridir denizlerin
ardından bakmadan
inerim gözlerinden
bitişinde baharın
kirpiklerin gibi
dökülür çiçeklerin yaprakları
vur hadi vur
daha fazla ıslat kıyılarımı
bu kadar yetmez benim gönlüme
dahası olmalı hep
bir geliyorsun
sonra hemen gidiyorsun
ne bilsin hangi alemde hangi mevsimi taşımakta gözlerin,
ben yalnızca ağlamasını bilirim güz yaprakları arasında,
bir de kalmayı bilirim yalnız...
şekil mi önemli,
anlattığı mı?
dış görünüşün dünyaya hiç bir şey veremediği ne varsa,
toprak olsun hepsi....
cam kırıklarıyla bir at durur karşımda şahlanmış,
dizginlerini tutmaya cesaret bulunmaz....
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!