Şe şe şe şehâ camâlin ke ke ke kemâl olubdur,
Le le le lebin şarâbı zü zü zü zülâl olubdur.
Se se se sevgili canân, ci ci ci civân olubdur
İnsanlar indikçe tabana indi
Hep bana hep bana hep bana şimdi
Belli ki bereket bu yüzden dindi
Kârlar unutuldu, tek ziyan kaldı
Doğru cemiyette rağbet görmedi
Bu vatanı severiz biz, dilber-i mah-rû yerine
Çün cihada müptelayız, maşuka tutku yerine
Komayız omzuna baş güzellerin, namlu yerine
Biksi sesi dinleriz tuti-yi mucize-gu yerine
Şu aleme anlatayım,
Senin bana ettiğini.
Dur biren biren sayayım,
Senin bana ettiğini.
Şirinden geçer Ferhatlar,
Ömer Halisdemir, halis demirmiş,
Mermiyi çakınca hain gebermiş
Şehitlik rütbesi verilmiş ona,
Rabbi onu bizden çokça severmiş!
Halisdemir, Paşa olmuş cennette,
Müfteilün / müfteilün / müfteilün / müfteilün
Ey mâh-ı devrân yine doldun mu döne döne
Dün körpeydin, nevcivan oldun mu döne döne
Kalbimi aşk için kurban vermişim,
Yangına düşmüşüm, eyvah ki eyvah!
Pervane olmuşum, deli sevmişim,
Yanmaya koşmuşum, eyvah ki eyvah!
Kalbimi unutmuş, senle dolmuşum,
Uçmağa uçtular sonuncu sefer,
Yolcuydu Allah’a tam on üç nefer.
Her biri doğunca etmişti ezber,
Ve tekrar ettiler: Allahu Ekber!
“Gözleri son bir kez baktı Ada’ya
Gözyaşı süzülüp aktı Tuna’ya
Ve Tuna çoğaldı bir damla daha”
Minare avcunu açtı Allah’a
Boğuldu haneler, boğuldu Ada,
Âdil ol sen sevmez Allah olmayanı, zâhir hâ!
Zülüm ile âbâd olan berbâd olur âhir hâ!
Ömre dermân sanma zamân, zehirdir o zehir hâ!
Hoş görünür dünyâ sana, hoş değildir sihir hâ!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!