Gönül rüzgarım esmeyince
Dünyam san ki perişandır
Gönül rüzgarım esmeyince
Kurur umutlarım kara kara
Tadım yoktur baksam da göremem
Nedendir gülmüyor kimse
İçinden gelerek
Yalancıktan zannediyorum
Yüzlerde ki tebessümü gülümsemeyi
Bir başka görüyor gözler
Helal de benim aldığım nefesler helal diyorsan
Veriyorsan hakkını bu nefesler sana helal
31.12.2004 Yıldız tepe
Senin var ise iki tane cebin
Başkalarını aynı şekilde düşüne bilirsin
Yoksa eğer giyeceğin kefeninde cebin
Cebinde olanlar orada senin neyine
31.12.2004 Yıldız tepe
Üzme beni nar tanesi
Üzme beni nur tanesi
Annesinin bir tanesi, amma
Beni etti kendine deli
Amanın yapma şöyle olur
Doluyor yaşımız küçüğüm
Sen büyüyünceye kadar
Aklaşır saçımız küçüğüm
Sen büyüyünceye kadar
Gözlerimizde fer kalmaz küçüğüm
Yaprağı düşen dal nasıl çıplak kalırsa
Yari giden gönülde yalnızdır
Buzu eriten güneşse eğer
Yarı giden gönül gün,gün erir
Gücüdür kar kış mevsiminin
Gezerken yollarında
Divane bir şekilde
Vurdum kendimi dağlara
Hayata kahrederek
Uçsuz bucaksız yolların
Aldı götürdü beni uzaklara
Sana hasret kalışım
Yaktı bitir di kül eyledi beni
Sana hasret kalışım.
Dünyam döndü her şey karışık
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!