Olmaz dediler
Sizin beraberliğiniz
Sönüverir sizin aşkınız
Olmaz dediler
Hayalleriniz sizlerle
Yıkılmış hayallerim perişanım
Rüzgara kapılmış yaprak misali
Yıkılmış hayallerim perişanım
Yağmurda ıslanan toprak misali
Karanlık dünyamda açık olsa da gözlerim
Kanıyor sinemde ki yaralar
Dert çekmeye gücüm kalmadı
Delirmiş gibi aynalar beni yok sayıyor
Gönül yorgunluğuna dayanamıyorum
Açık kapılardan girmek istesem de
Kalemler yazar kendinden degil
Sende ne oldu,sende ne gördü ise
Kagıtlar kabullenir her heceyi
Kalemler ne yazdı,ne yazmak isterse
Derdi,çileyi yakıştırır kalemler sana
Dolu olan yüreğim taşarsa
Bentlerim yıkılır o zaman
Kim kurtaracak beni
O tufandan o fırtınalardan
Daralan ruhun patlarsa bir gün
Düzende bir insan
Her şeye ama her şeye isyanda
Nedenler niçinler dünya alem de
Başlı başına işlerde bu adam da isyan
Gönlümü hoş değildir nedir
Çok görürsün hayatta bağıranları
Feryat edenleri dua edenleri
Canı yanıp da haykırarak nara atanları
Çünkü bunların hepsi de insandı
İnsan ki bazen hepsini yapardı
Gönül pencerem,bahar da bir başka
Açılış yapıyor kendi kendince
Müjde almışcasına bahar havasından
Bir başka koku saçıyor kendi kendince.
Yeşile adepte olmuş baharla renk dünyası
Ağlamayı kendime dert edinmişim
Eksikliğini her zaman hatırlatır bana
Dünyam öksüz kalıyor san ki onsuz
Can yoldaşım olmuş göz damlaları
Hayatta ki bahtsız lığımın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!