Yalnız akşamları efkar basmaz beni
Gecelerim zaten uykusuz gözler kırpmaz kendini
Gündüzler güneşli olsa da doğmaz üstüme
Karanlık bulutlar yığınlayken üstümde
Ellerim nasırlı
Okşadıgım zamanlar
Yanaklarımı actıyor.
Gözlerim karanlık
Açık kalmıyor kirpikler.
Tut kolumdan götür beni
Uzak eller diyarına
Belki mesut olur günler
Yaşam denen can mücadelesinde
Tut kolundan savur beni
Giden günler topraga düşer
Kendinedir faydası bize yok
Düşürdüğü candır,beden dir
Tükenir kendince ömür günleri
16.02.2005 Muratlı
Renk aradım o yarin gözlerinde
Bahtım gibi kapkara olmasın dedim
Korkuyordum karanlıkların çatal yüreğinden
Siyah renk san ki çarmıha geriliş ti bana
Renk aradım o yarin gözlerinde
Sen ağlarken ben buralardaydım
Göz yaşlarından düşen damlalar,ses verdi bana
Yüregindeki yanık kokularını hissettim
Sen yanarken oralarda,ben kavruldum burada
Çekerek içini,seslenen ahlar varya
Coşar yine deli gönül çoşar
Suya gerek duymadan,kaynağından çoşar
Yolu belli değil,gideceği yön nere
Bazen köpük köpük azar coşar.
Arzularımın şahlanışında coşar gönül
Ben anlattın sana her şeyi ile bu hayatı
Sen dinledin ama anlamak istemedin
Ben buyum dedim sana her şeylerim ile
Sen dinledin beni ama anlamak istemedin
Ben oldum çamurlara düşen kalkan
Gözlerim kapanıyor,bezgin ligimin işareti
Yüzlerim geriliyor çirkinleşme alameti
Kilit vuruldu dudaklarıma kelimeler sanki yok
Var saysa da bu alem ama adam yerine koyduğu yok
Bitmiş bir vaziyet kıvrım,kıvrım vücut dolaşmış
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!