Çekildi damarlarımdan olanca kanım
Yolların kapandığını duydugun an
San ki bir an düşündüm çaresiz kaldım
Yolların kapandığını duyduğum an
Duraman dedim buralarda kendi kendime
Yollar ki uzun
Kısa değil ömür gibi
Yollar ki dert
Aşk yarası gibi
Yollar çile kahır
Yakan sevdalar gibi
Senin yolunda ki fırtınalar
Savurdu beni köşe bucak
Bulamıyorum kendimi nereler deyim
Kimsesiz gecelerin gazabı sanki
Senin yolunda ki ateş çemberleri
Yaktı kavurdu her zerre mi?
Yağmurlar yön verdi gözlerime
Kendi sululuklarını örnek göstererek
Yetişmedi damlaları yağmurların
Gözlerimden akan kanlı damlalara
Acısına merhametsizliğin suyu de
Zaman işliyor durmaksızın
Mekanlar çok tenha
Gönül arzularını dökecek
Dost ararsın yaz sıcaklıgında
Bir uctan bir uca gezdiğin zaman
Biter zilenin tamamı bir ğün yaz sıcagında
Düşündünüz mü hiç
Kim bunlar bizim
Sözümüzü dinlemeyen
Emirlerimize uymayanlar
Kimler dinlemez bizi
Kendileri bırakıp giderler
Sığmıyor gönlüme fermanlı
Zulümlerin sahibi sen olduğun için
Yakıyor beni alev topları
Yangının kaynağı sen olduğun için
Kurumuş dudaklarım çatlamış
Uzakalrın derinliğinemi
Götürdüler seni
Sesin çıkmıyor yok
Yüzün görünmüyor
Ayrılık yollarına mı girdin
Görüşemeyelim diye
İnandırma da ki zafer
İnandıklarını yaşayarak
Verdiğin mücadeleye bağıdır
08.01.2017.Turhal
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!