Hasret kaldım gözlerindeki renklere
Hasret kaldın nefes alan varlığına
Öyle özledim ki seni bir bilebilsen
Ruhunun yokluğuna hasret kaldım
Varlığın yok gündüzleri
Çilenin ışığı yok ki
Aydınlatsın beni
Gecelerin merhameti yok ki
Boğmasın karanlıklar beni
Gündüzlerin merhameti olsa
Bırakırlar bana mutluluğu
Hayat mücadelesi zor mu zor
Acımasızlık en büyük sevdası
Kayıpların en büyüğü
Heba olan yılların çilesi
Sadece yaşamak için
Ama nasıl yaşamak
Varsan söyle
Yoksan konuşma
Biliyorsan katkın olsun
Bilgin yoksa anlamaya çalış
Maydanoz olup her şeye
Ortalığı karıştırma
Uzadı gönlümde ki düşünceler
Karanlığı yırtarak uzak ışıklara doğru
Dalgaların sesi tırmalıyor kulaklarımı
Yakamoz görüntüsü bir başka güzel
İki ışık arasında ki mesafe zifiri karanlık
San ki öldürüyordu duygularımı
Kışlarım çok uzun sürdü
Yılları hızlı adımlarla yürürken
Üşüdüm herşeyler den çok üşüdüm
Bahar kokularına hasret kalarak
Hayallerimde dondum durdum
Düşüncelerim de her an üşüyerek
Vakitler yetersiz kalıyor
Kifayet etmiyor günler
Alınan nefesler kafi gelmiyor
Eskiyen yıllara inat
San ki küsüyor gönül dağları
Yaşamak kaynağı
Sevgi olsa gerek
Susuzlugun kaynağı
Sevgi selleri olsa gerek
Neşe huzur güven
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!