Sözleşmişler di san ki bana karşı
Kalemler o bembeyaz sayfalar
İnatla didişiyorlardı benimle
Adını kabullenmemek için
Sevğinin ağırlığını hissettiler
Düşen umutları almak
Akıl işi değil
Peşine düşüp gitmek
Hiç akıllıca değil
Canım yandığın da
İçimde acısını hissettiğim
Duyguların bir ortağı vardı
Göz yaşlarına yansıtan varlık
Annemdi
Anlamadın ki sen
Çiçeklerde bir gün solar
Kaybeder güzelliğini
O mis kokusu ile
Anlamalıydın
Anlatmadı bana kendini hayat
Ben ayakta durup yürümeye başkan
Anlatmadı bana kendini hayat
Ben konuşmak için dillenirken
Tutarken her şeyleri minik ellerim ile
Aşık sazı şair
Kalemi alır eline
Birisi telden nağmeler
Birisi kalemden döktürür
Zevki kederi
Koyar ortaya
Günler kısa çabuk geçer
Geceler asırdır
Güneş yok ortada
Zaman belli değil
Sadece nefesler var
Gelip gidenler meçhul
Zulüm düzenine baş kaldırmak istiyorum
Sistemin uşaklığına isyan ediyorum
Haksızlıklara yürüyor görüyorum
Menfaat düşüncesine yeter diye haykırmak istiyorum
Biliyorum yalanı yanlışı her şeyi biliyorum
Kurmak istiyorum zulme karşı hak düzenini
Gelmelerin hep umut oluyor bana ama
Kendimi çıkmaz sokaklarda buluyorum
El sallamaların hep umut oluyor bana
Kırılan bir ağaç dalı sanki kollarım
Geliyorum deyişlerin umutlarla doyuruyor beni
Dillerim soramıyor sana zamanını vaktini
Çok zalim bu alem dersem
Yanlış mı olur bilmem
Nedeni nedir bilemiyorum
İnsanlar içinde bu alem dersem




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!