Baharın bittiği yerde
Hazanlar başlar
Sevdaların gönlümü sardığı gibi
Kışın gelişi üşümeye delildir
Don buzdur kar beyaz
Üşürüm sensizlikten bu hava
Alın yazımdaki heceleri
Bir türlü okuyamadım
Aydınlık olan gündüzlerim
Neden hep kara gözüküyor
Sinemi dağlayan dizeler
Hayatın ağır yükünü derdini
Çekmekte zorlanıyor ayaklarım
Sızlıyor dizlerimden aşağısı
Korkuyorum bir gün beni taşıyamacaklar diye
Bu ayaklar
Düşündükce yükün ağırlığını
Hayatın zulmü senden gelsin
Razıyım kaderime böyle
Gülmenin anlamın da sen yoksan eger
Varsın olsun senden gelen zulümler
Nasır tuttu yüreğim acılardan
Dünyan hep karanlıkta iken
Eğlece idi hayat bana seni düşünürken
Eğlence idi bana dakikalarım seninle
Gelecek kaygım yoktu umutsuz değildim
Günlerin getireceğine razım seninle birlikte
Renk değiştiriyordu hayat ve dünyam
Her şeyi ile seni düşünürken
Hasret kaldı dudaklarım
Şarkı nağmelerine
Hasret kaldı dudaklarım
Senin adın için sözcüklere
Gözlerim seni görmeye
Hey uçarı gönlüm kendine gel
Coşma zamanın geçmiştir artık
Hey uçarı gönlüm kendine gel
Kaynakların kurumaya yüz tutmuştur
Be hey uçarı gönlüm kendine gel
Hesaplarım altüst oldu
Günlerde toplamayı beceremedim
Bir koydum bir aldım
Yine hep yanılan ben oldum
Düşledim günlerimi
Gecelerim ile birlikte
Huzurun hesabını yapmak
Nasıl bir problem bilinmez
Mutlulugu nerden almak
İcap eder bilinen nokta ne
Gönül rahatlıgını hanği yönden
Esen rüzgarlar getirir bilinse
Hüzün kalesi gibi gönlüm
Bütün dertler içer de toplanıyor
Gam,keder,yas,şansızlık
Neler ararsanız yer bulmuş kendine
Surları san ki yüksek gönül kalemin
Ya da çıkışları yasak dertlerimin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!