Gel,gel,gel be artık çık gel
Beklettin çok zaman geçti geçittin
Hasret yumağı gibi vurdu yüzüme
Beklenmedik zamanlarda habersiz
Habersizce gecen mevsimler
Benim seni görmeme gerek yok ki
Uzaklardayım sensiz ta uzaklarda
Kırgın gönlüm senden yana hiç gülmedi
Gözlerim aramıyor seni bu kalabalıklarda
Kırgınım ruhumda düşüncelerim de her an
Sen beni özlemiş olsan dahi zamanda
Ne arzuların gerek neden duyguların
Sesiz olan dünyamı bana geri ver
Hayallerimde ki dünyalarım seninle idi
Sensiz boş kalacak dünyamı bana geri ver yeter
Rüyalardan kurtulamam kabuslarla dolu
Aydınlıklarda belki unuturum seni
Seni düşünürken gecenin
Karanlığında ve yalnızlığında
Bir umutla hayallerimle
Sabahlara kadar seni düşünürüm
Gözlerim çok zalim bana
Uykularımı gece pazarlarında sattım dostlarım
Tez gah payı olarak çıktı aydınlık var
Sessizlikler bürürken sahil boylarını benden bu gecelerde
Karanlık değil ortalık sokak lambalarında ıssızlık orta
Uykularımı gece pazarlarına sermaye yaptım dostlar
Düşünemiyorum ki
Geçmişimi
Yaşamdan zevkler alayım
Hatıralar anılar olaylar
Bir köşesinden geçmiyor
Aklımın
Tatlı isen gel bana
Acılara bende yer yok
Yüreğin temiz ise gel bana
Kirliliği asla kabul etmem
Sevginin anlamını biliyor isen
Seni gören gözlerim
Yerinde durduğuna göre
Kör olmamışım demektir
Sana dokunan ellerim
Bende kaldığına göre
Ağla
Ağla ki göz yaşların
Sende kalmasın
Hıçkır,hıçkırarak ağla
Sessiz olmasın
Yaşamak
Sanatsa eğer
Nefes alınan hayatta
Sanatçı olmak zor
Karışmış zamanla boyalar
Karman çorman




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!