Sen, alfabede yeri olan…
Ancak sözlükte yeri olmayan ‘Ğ’ gibisin…
Varsın ama tanımsızsın..!
Ne zaman burnuma kokun gelse…
Elim ayağım terk ediyor beni..!
Parmak dudağa bal çaldı diye;
Kalem parmağa şiir yazmaz güzelim..!
Korkakça bir aşka…
Cesurca atlarsanız…
Kalleşçe vurulur, yalnız kalırsınız..!
Sanma ki unuttum seni
Arayıp, sormayınca
Sanma ki vazgeçtim, bitti
Dokunup, sarılamayınca
Dün gibi hatırımda gözlerin
Sırtınızı sıvazlayan kişilere dikkat edin…
Kimisi gerçekten tozunuzu silmek için sıvazlar…
Kimisi sadece toz çıkarmak için..!
Hava da aşk koktuğu sürece…
Karada ayrılık devriye gezer..!
Okuma yazması olmayan insana defter verirsen;
Tutar sobayı tutuşturmak için defteri yakar…
Aşkı, sevgiyi bilmeyen insana gönül defterini verirsen;
O da tutar seni tutuşturmak için gönül defterini yakar..!
Gitmek, sadece gitmektir…Gidenler için…
Kalanlar içinse, Kıyamet alameti gibidir…
Bazı aşklar kazanmadan kaybedilebilir…
Ve bu kaybediş anında gerçekleşmeyebilir...
Zamanla…Bazen koşar adımlarla, bazen
sendeleyerek…Bazen gülerek, bazen
ağlayarak…Ama sonuçta adı ‘AYRILIK’ olacak.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!