Daldı uzaklara yine gözlerim
Her anı içimde çırpınır durur
Yollarına göz yaşı serdiğim
Kokun burnumda tüter durur
Hadi gelin bir 'İnsanlık örgütü kuralım' el ele verip...
Eşe dost'a nispet yaparcasına...
Kör topal sağır dilsiz farketmez...
İçimiz de 'insanlık' nefes alsın yeter..!
Ne bir kan davası...
Ne de ekmek kavgası...
Beni yurdumdan eden...
Gönül yarası...
Sakallarım kirden yıpranmış...
Ah sevdiğim bir bilsen seni ne çok severim…
Gözlerin gözlerime değdiğinde eririm…
Bir sözüne kefil olur dünyalardan geçerim…
Sen bunları bilseydin, beni sever miydin?
Düşerdim yollara çağırsaydın yanına...
İki elim kanda olsa koşardım sana...
Yeter ki sevgilim gel deseydin bana...
Başım gözüm kurban beni seven canana...
Anandan babandan önce ben gelirdim sana...
Ne kadar gülersen gül gurbet ellerde…
Gülüşlerinde hep bir ‘gariplik, yalnızlık, sahipsizlik’ olacak…
Çünkü; Vatan gibisi yoktur..!
Gözleri ceylan sözleri yalan...
Güldü mü alır aklı baştan...
Sevdiğine inanmaz mı yar olan...
Gözü kapalı gider yolundan...
Farkındayım ‘hasretim’ sevgimi aştı ‘yokluğun da’…
Ama ne yapayım;
‘Yokluğun da’ rızkımmış hak katında..!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!