Ey çenemi titreten ayrılık
neden dövmüyorsun beni sözlerinin kırbacıyla
çözemiyorum artık gözlerindeki düğümleri
ve köpürmüyor kanındaki öfke bana
anadan üryan saflığınla beni kucaklamanı istiyorum
gerçekliğinin yüzüme çarpmasından bıktım
O gün ne yağmur vardı sel olup taşacak
Ne fırtına vardı esip gürleyecek
Ne çocuk vardı düşüp ağlayacak
Sadece bir baş vardı omzunda sanki onlarca ton
Ne bir yel vardı harmanı savuracak
Ve açtığı zaman çiçekler yine dağlarda,
Vurduğunda güneşin kızılı aynalara,
Sanki delercesine yükseldiğinde arşa yumruklar,
Uyandırınca uyuyanları halkın gür sesi,
Yeşerince fidanlar çırılçıplak toprakta,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!