Mustafa Duyar Şiirleri - Şair Mustafa Duyar

Mecnın gibi de çöllerde gezerim,
Çöller ağlar-dizler ağlar yar ağlar.
Bu garip gönlümde aşkı sezerim.
Gönül dağlar-gözüm ağlar yar ağlar.

Yitirdim yarimi ararım çölde,

Ağaran saçımda siyah kalmadı,
Matem alan gönlüm sefa bulmadı,
Uyku uyutmaya yatak almadı,
Ağlayan gözlerim canımdan etti.

Duyduğum sözlere hasret kalanım,

Yapayalnızım bu dünyada.
Dokunmayın bana Allah aşkına.
Ağlayan gözleri mi
Ben,güldüremez oldum.
Etim eridi ama
Kemiğimle huzur buldum...

Gözüm ağlamazdı ağlayan oldum,
Hüzünlü günlerde kendimi buldum,
Gülmeyen yüzümle sararıp soldum,
Hayale dalan oldu benim gözüm
Gülmeye hasret kaldı benim yüzüm

Duyguğum sözünle küstürdü kendine,
Ayrıldın benden dokunmam tenine.
Sahip çıkmadın konuşan diline,
Dokunmam tenine ayrıldım senden.

Ağlayıp dursanda gözyaşı silmem,

Sevdalı gönlümle gözlerim seni,
Gönülden dileyip,özlerim seni,
Attığın adımla izlerim seni,
Yanında durupta ayrılmam yarim.

Günlerce bekleyip hüzüne battık,
Sevgiye dalarak gamları attık.
Kaderi bizler mi kötü yarattık?
Boynumuz bükülü kalanız yârim.

Sabırla duranız gözler görmese,

Günlerce bekleyip hüzüne battık,
Ellerim koynumda kaldım sevğilim.
Kaderi bizler mi kötü yarattık?
Boynumuz bükülü kalanız yârim.

Sabırla duranım gözüm görmese,

Yar seninle
Gönül, gönüle vermiştik.
Gamlı, kederli günlerde de
Ayrılmayalım diye
Andımızı içmiştik...

Yârimle gezmez oldum,
Hâl hatır sormaz oldum
Ayakta kalmaz oldum,
Benden ayırdılar yâri

Gönlüm çağlayan oldu