Mustafa Duyar Şiirleri - Şair Mustafa Duyar

Aşık ettin kendine,
Dokunmadım tenine,
Sevenin oldum yine,
Nazar değmesin sana.
Hayran kaldığım cana

Birbirini tanırlar,
Bu alemci insanlar.
Yalan söze kanırlar,
Bu alemci insanlar.

Alemlerde yaşarlar,

Yıkılan duvarı direkler tutmaz,
Kemli olan sözü gönüller yutmaz,
Sevğiler aynıdır bimeyen tatmaz,
Böyle olanlara Allah sabır versin.

Yarden ayrılanlar gamsızca gezmez,

AĞLATTIN BENİ

Gözlerimi ağlatıp
Yüreğimi dağlattın,
Ellerimi bağlattın,
Yüreğimi dağlattın,

Mecnın gibi de çöllerde gezerim,
Çöller ağlar-dizler ağlar yar ağlar.
Bu garip gönlümde aşkı sezerim.
Gönül dağlar-gözüm ağlar yar ağlar.

Yitirdim yarimi ararım çölde,

Ağaran saçımda siyah kalmadı,
Matem alan gönlüm sefa bulmadı,
Uyku uyutmaya yatak almadı,
Ağlayan gözlerim canımdan etti.

Duyduğum sözlere hasret kalanım,

Yapayalnızım bu dünyada.
Dokunmayın bana Allah aşkına.
Ağlayan gözleri mi
Ben,güldüremez oldum.
Etim eridi ama
Kemiğimle huzur buldum...

Gözüm ağlamazdı ağlayan oldum,
Hüzünlü günlerde kendimi buldum,
Gülmeyen yüzümle sararıp soldum,
Hayale dalan oldu benim gözüm
Gülmeye hasret kaldı benim yüzüm

Duyguğum sözünle küstürdü kendine,
Ayrıldın benden dokunmam tenine.
Sahip çıkmadın konuşan diline,
Dokunmam tenine ayrıldım senden.

Ağlayıp dursanda gözyaşı silmem,

Sevdalı gönlümle gözlerim seni,
Gönülden dileyip,özlerim seni,
Attığın adımla izlerim seni,
Yanında durupta ayrılmam yarim.