Mustafa Duyar Şiirleri - Şair Mustafa Duyar

Şerefli birisin halinden belli,
Emin duygularla bana gardaşsın.
Rahman izin verdi yaş oldu elli,
Arzulu halinle bana gardaşsın.

Feyzleri akla koyan insansın,

Sevgi sözlerime sen inanmadın
Kulağını kapatıp dinlemedin,
Yalansın diyerek sözüm anmadın,
Sözlerime inanıp dinlemedin
Seni seviyorum bana demedin

Cahil insanlardan sakın
Başına açar bela.
Toplumda olmaz yeri
İnsanlar arasında
Olmaz değeri.

Sizi parmaklık ardından gördüm.
Hüzünlü haliniz yürek dağladı.
Gördüğüm o anda şaşırıp durdum.
Yaşaran gözlerim sanki ağladı.

Neşeli günümüz vaktimiz vardı.

İnan ki, yarim
Gönlümde ki sevgini,
Silipte atamıyorum.
Seni,
Seni görmediğim anlarda
Sanki hayatımı yaşamıyorum.

Gönlüm silada uzakta kalsamda,
Bursa'da kalanım haber alsamda,
Gelen dostlarımı gören olsamda,
Kangal özlemiyle yaşayan oldum.

Geçen günlerimde hasretlik çektim,

Bilsem evlenmezdim bekar kalırdım
Senle ömrüm geçti boşuboşuna.
Başka güzel sevip murad alırdım.
Senle ömrüm geçti boşuboşuna.

Seninle evlendim yüzüm gülmedi.

Evimiz de mutlu olup kalanız,
Hallerden analayıp sayğı duyanız,
Dünya hayatından murad alanız
Evlatla yaşayıp bütün olanız

Hâlimize şükür edip yaşadık,

Saçımı okşayıp ,överdin beni,
Bağrına basarak severdin beni,
Evladım diyerek öperdin beni,
Benim hallerimi bilndin baba.

Hayırlı olmamı isterdin benden,

Şansa atarsan zarı,
Sana olmaz ki kârı,
Cebe olur zararı,
Oynarsanız kumarı.

Utturursun parayı,