Mustafa Duyar Şiirleri - Şair Mustafa Duyar

Soluduğum nefes senin hikmetin,
Cıhan'ı alem de vardır kudretin,
Yediğim ekmekler rızktan nimetin,
Beni doğru yoldan ayırma Yarab!

Hayırı yaptırıp sevap çoğalttır,

Senden ummazdım,
Bu kadar çile.
Sen oldun
Beni bu hâle getiren.
Ciçek gibi açacaktım
Sen oldunya boynum bükük gezdiren.

Ellerinden tutmuştum.
Senden ayrılmam diye.
Sanki damarımda kansın sen.
İnanki
Sensiz yaşamayı istemiyorum ben.

Söyle yüzün güleçek mi
Ben böyle ağlattıkça.
Gözlerime kanlar iniyor.
Seni andıkça.

Zaman geçiyor boşuna

Benden uzaklarda kalıp yaşarsın.
Hasretle yaşayıp beni ararsın.
Hüzünü kederi gönle basarsın,
Hasretle yaşayıp beni ararsın.

Haberin gelmiyor yanlız kalansın,

Bahçende yetişir meyva ağacı,
Zeytini toplayan hanım bu bacı,
Toplanan zeytinde bulunmaz acı,
Mudanyaya bağlı tiriyye köyü.

Armut toplanır daldan tane tane,

Ayrılık zamanımı geldi,
Benden uzakta kalıyorsun.
Sana olan sevğimi
Benden almak mı istiyorsun.

Aşkınla yaşarken,

Hayatı yaşarken
Sevapları coğaltalım.
Allah kulu olduğumuzu
Aman unutmayalım.

Hepimiz insanız

Mutlu geçen günlerin,
Sevişen gecelerin,
Dokunduğum ellerin,
Bensiz ne yapar şimdi...

Gönlüme sevgin dolsun

Yorulmadın mı sandın artık yeter,
Çektiğin çileler hüsrandan beter,
Gönlünde olmayan umutsuz bir yer,
Beklediğin günler ömrüne zarar.

Deli gönül derler senin adına,