Mustafa Duyar Şiirleri - Şair Mustafa Duyar

Neler yaptığını
İnan anlamadım.
Bana olan;
Aşkını mı anlatma istedin.
Gözlerime baktığın an.

Sözüm duymamaya kulak tıkadın,
Sözüm dinlemedin demez olsaydım.
Sevda sözlerini benden sakladın,
Sevmeyi bilmedin sevmez olsaydım.

Yüzüme bakmayıp yönün çevirdin,

Senin sevğini unutmam sevğilim.
Sana meyil veren ben oldum yarim
Yalancı sözle tanımam sevgilim
Sana değer veren ben oldum yarim

Sensiz yaşamayı inan ki bilmem,

Hallerimi görme perişan olsam.
Derdimi sormana vermem izini.
Güller midali de sararıp dolsam.
Halimi sormana vermem izini.

Adım söyleniyor dillerden dile.

Anne.........
Sen neredesin görünmez oldun
Sesini duyamaz oldum.....
Ne olursun ses ver....
Benim sesimi duyan ve
Hallerimden anlayan sadece sendin

Gözün görmez oldu ben perişanım
Bu hale getiren hayırsız yarim
Haberin olmuyor kederli anım
Hüzünlü hallerde ben yaşayanım

Bir kadın gördüm
Boynu bükülü geziyordu.
Bazan ağlayıp
Ağlayan gözüne baktım
Gözleri mahmurluydu.

Evladı yanında kederli olmaz,
Değer verilecek kadınsın Annem.
Bizsiz hayatını muradı almaz
Değer verilecek kadınsın Annem.

Evlatla birlikte anneler ağlar,

Bir kadın annedir böyle bilelim,
Ağlasa gözleri görüp silelim,
Beraberce ağlayıp o'nla gülelim,
Anneler gününü bizler analım.

Annemizin bize sevgisi başka,

Beşiklerde büyüten,
Ninnileri dinleten,
Nasihatı öğreten,
Sevensin beni annem...

Yemeyipte yediren,