Mustafa Duyar Şiirleri - Şair Mustafa Duyar

Dinleyin dostlarım anlayın beni,
Yarimin sözünden perişan oldum.
Sabırsız haldeyim önleyin beni,
Yarimin sözünden perişan oldum.

Cananım diyerek severdim yari,

Perişan halleri yaşayan oldum
Beni bu hallere koyansın yarim.
Elimi koynuma bağlayan oldum.
Beni bu hallere koyansın yarim

Yüzüne baktım ki yüzün karardı

Sevene dokunma kıskanma onu
Allah tır bunlara sevgiyi veren
Gönülleri rahat etmeyin konu
Allah tır bunlara sevgiyi veren

Şeytanla kolkola gidenlerde var,
İçki masasında ölenlerde var,
Dikenler misali batanlarda var,
Böyle olanların haline bakın.

Dostları görüpte halini sordum,
Hüzünlü olanla gönlümü yordum,
Diyardan diyara gezipte durdum,
Gelen dostlarımla haber salanım.

Gurbet yerlerinde yalnız kalanım,

Hakkın olan yola sen yürü durma
Şeytan ayıramaz yaklaşmaz sana
Bedeni günaha bandırıp yorma
Şeytandan uzak dur ulaşmaz sana.

Hakların ne ise ona razı ol

Hamitlere giden gelmeyen geri.
Ecel geldiğinden kabre konuyor.
Beden toprak olur ruh kalir diri.
Eceli gelenler kabre konuyor.

Yaşanan hayattan ömürü bitti.

Ben ağlarken sen güldün
Neden yaptın söyle yar
Sen beni sevmezsin bildin
Neden yaptın öyle yar

Bu yalan dünyada zevk eglence üst üste
insanlar yiyip içiyorlar rakıyı şarabı.
naraları atarak kendilerinden geciyorlar

Tutuşuyorlar elele,
veriyorlar gönül gönüle

İlkbahar görmeden sonbahar geldi.
Güneşin altında ben yanan oldum.
Çileli bedenim sahipsiz kaldı
Güneşin altında ben yanan oldum.

Dökülen çiçeğim yerlerde daldı,