Mustafa Duyar Şiirleri - Şair Mustafa Duyar

Beni yar düşürdü dillerden dile,
Yaşarken öldüren çektiğim çile,
Sözlerim dostdoğru aransa hile,
Gönül sevdasından geldim bu hale.

Neşeli geçmiyor yaşadığım an,

Benim kaderimle senin kaderin
Anladım ki aynı çekilen çile
Hayatı yaşarken nefesin derin.
Anladım ki aynı çekilen çile.

Şair insanlarız tanıyın bizi,
Yazdığım dizeyi okuyun dostlar.
Bizler seven olduk bütün alemi,
Yazdığım dizeyi okuyun dostlar.

Bizler bir bütünüz değdirmem yeli,

Ayrı yerde yaşayarak
gönlümüz,sevğiye hasret kalmasın.
Özlemler çektikçe
Sevğimiz kayıp olmasın...

Gözlerimiz ayrılmayandı

Senden ayrılınca divaneyim ben,
Mecnun gibi gezdim inan güzelim.
Özlem duygusuyla yaşayanım ben.
Mecnun gibi gezdim inan güzelim.

Gördüğüm cemalin seyrine daldım,

Sevdana doymayan gözlerimi,
Gözlerinden nasıl alabilirm.
Aşka susayan dudaklarımı
Dudaklarından nasıl alabilirim...

El ele, gönül gönüle veren

Gözüm ağlayıp kalsa,
Derdini gönlüm alsa,
Uykulara da salsa,
Ayrılamam yâr senden.

Hüzün soksan gönlüme,

Ayrılan olunca hayal kurdurdun,
Haber gelmez oldu gittin gideli,
Rüyamda görünçe hayal kurdurdun,
Haber gelmez oldu gittin gideli.

Yanımda değilsin vakit geçmiyor,

Yüzüm güldürmeyip daim ağlattın,
Ağıt seslerimle yürek dağlattın,
Elimi koynuma sokup bağlattın.
Neden böyle yaptın zalimsiz yarim.

Seninle yaşarken kıymet bilseydin,

Bana aşkın zor geliyor
Böyle halin çekemem yar
Bana sözün zor geliyor
Böyle halin çekemem yar