Mustafa Duyar Şiirleri - Şair Mustafa Duyar

Ben yaşayan oldum huzünlü hayatı
Sabret gönlüm sabret çeksende çile
Dünyada neylerim küheylan atı
Adım gezen oldu dillerden dile

Kaderden gelmedi çektiğim çile,
Dostlardan yiyenim ağrıyan sille,
Yarenim düşürdü dillerden dile,
Dostlardan yiyenim ağrıyan sille,

Hüzünlü hayatı yaşayan oldum.

Kaderden belkide çekerim çile
Allah ne verse hayırlı versin.
Belki de düşerim dillerden dile
Verilen ne varsa hayırlı versin.

KADERDE OLAN

Alına yazılan kader yazısı
Istekle yaparım yaptığım işi
Alın yazısını bozamaz kişi
Bozmayı isterse bozar yaradan

Gülmeyi unutup ağlayan oldum.
Adım gezen oldu dillerden dile.
Elimi koynuma bağlayan oldum.
Çile çeke çeke geldim bu hale

Çektiğim çileler ölümden beter

Kader diye diye boynumu eğdim
Böylesi halime ağlayan oldum
Elin yıkamadığı kocaman dağdım
Çileler çektikçe üzülen oldum

Beni ayırdılar sevdiğim ardan.
Perişan hallere koyanlar oldu.
Uzaklarda kaldım bildiğim yerden.
Perişan hallere koyanlar oldu.

Yarimi sevendim kıymet bilmedi.

Adımıza derler kader ortağı
Huzurlu olmaya buraya geldik
Geride bıraktık gençeçik çağı
Ağlayan olsak ta içeriz çayı
Düşüren olsakta kırmak bardağı

Kadına kalkan o eller titresin
O'na el kaldırmak erkeklik değil.
Allah tarafından verilen eşin
Kadını hor görmek erkeklik değil.

Kadınlar anadır değer bilene
Evladını sever alır koynuna
Neşelı yaşatır güler yüzüne
Seven canlar uyar onun huyuna
Kollarının açar alır koynuna