Mustafa Duyar Şiirleri - Şair Mustafa Duyar

Atatürk benimde baş öğretmenim,
Alfabe harfini öğreten oldun.
Canıma can bildim öndersin benim,
Alfabe harfini öğreten oldun.

Demeye başladım ABC diye,

Gündüźün geceye çevrildıgi an
Dağları aşandır batacak güneş
Her gün yorgun düşer sevilen beden
Kaybolur hali var bataçak güneş..

Afacan çocuksun dünya güzeli,
Gönle hitap eden yiğitsin Batu.
Bırakmak isteme tuttuğun eli,
Gönle hitap eden yiğitsin Batu.

Mutluluk dilerim ömrün boyunca,

Yarimin aşkından yanandır bağrım
Çektiğim çileler bitmek bilmiyor.
Duyulmak bilmeyen imdatlı çağrım
Hüzünlu o gunler bitmek bilmiyor

Baharın geldiği çiçekten belli,
Açılan çiçekler göze gözüken
Ilgın ılgın esen o seher yeli,
Açılan çiçekler göze gözüken,

Ötüşen büllüller susmayı bilmez,

Sonbahar ayımın sevilen gülü,
Yanımda gelmeni ben bekleyenim
O esen yelinin çiçeği gülü,
Yanımda olmanı ben bekleyenim.

Umudun bitmesin aşka sevdaya,

Bahçeden güllerin solsa
Solduran o güç yaratan
Gönüle hüzünler dolsa
Dolduran o güç yaratan

Bahçelerde kestane,
Yiyen oldum bir tane,
Sevdiğim yar dürdane,
Dünya güzeli yarim.

Bahcelerde üzüm var,

Milletimin gönlünde olan
Bayraģa canı feda eden
Gülen dostla kendisi gülen
Seni seven olduk Bahçeli

Gülmedi şu bahtım gülmedi gitti...
Alnım yazısına ben küsen oldum.
İlkbahar ayındayken ömrüm bitti.
Şu koca dünyada gariban kaldım.

Ağlayan gözlerim ne zaman güler,