Mustafa Duyar Şiirleri - Şair Mustafa Duyar

Senin o sevdanda uzak kaldım
başkasınınkinde değil
sen benim sevdamı anlamaz oldun
seni çok sevmiştim gönülden
pısırk pısırıııık halime güldün
asıl gülünç duruma sen düşensin

Seni seven oldum ben kara gözlüm
Meyil verdiğimi inkar etmedim
Ben seninle güldüm ben kara gözlüm
Seni sevdıģ imi inkar etmedim
Hayata terk edip ele gitmedim

Sana meyil veren oldum
İnkar etmez sözlerim var
Muradıma eren oldum
İnkar etmem söylerim yar

O ıssız
sedasız gecede
Sahil kenarında yürüyerek
Adımlarımızı yavaş yavaş atarken

Bu kadar insafsız olmazdın bildim
Soktuğun yerleri felç eder oldun
Acil olaraktan doktora geldim
Gezdigin yerleri felç eder oldun.

Zehirleri saçarsin açımaz halde.

İyi dediğin kötü çıkar,
Hüzünlerini gönle diker,
Hayatlarından canı bıkar,
Dost sandığın belli olmaz.

Güvenip yalanı dinlersin,

INSANLARIN HALI

Insanlardan kimileri ağlıyor
Düşenlerden kimileri ağlıyor
Yanlarda olanlar nerede kaldı
Görenlerden kimileri ağlıyor.

Yaptığın iyilik gitmez boşuna,
İnsan olanların gider hoşuna,
Geçirme zamanı boşu boşuna,
Seni ananların gider hoşuna.

Çektiğim çileye razı değilim
Intizar etmeye dilim varmıyor
Perişan halimi konuşmaz dilim
Intizar etmeye dilim varmıyor

Çocuk yap diyorsun anne babaya,
Yeni çıkan kanun nifak sokandır
Duyduğum sözünle düşmem çabaya,
Yeni çıkan kanun yuva yıkandır.

Kadına hak verdi erkeğe yokmu,