Şu viran bağımda güller solunca
Neyleyim ben böyle vefasız yari
Bakan gözlerimin feri sönünce
Neyleyim ben böyle vefasız yari
Yaralı gönlüme merhem olmazsa
Saçlarıma aklar düştü
Akşam oldu güneş aştı
Zaman ne çabucak geçti
Ömrüm bitti yaban gülü.
Çok işler geldi başıma
Halkın yüreğine korku salanın
Ülkede yapılan bunca talanın
Bu yoksul halkımın ahın alanın
Hallerini göreceğiz yakındır
Zalimlere karşı boyun eğenin
Herkesle hoş geçin kötülük etme
Nefsine uyupta sakın kin gütyme
Enginlerde dolaş çok fazla ötme
Kin gütmek kamile yakışmaz gardaş.
İnsan sevgisini elden bırakma
Kalmadı adalet arttı zulümler
Gittikçe çoğaldı yurtta ölümler
Yanlış fetva verir sözde alimler
Bu görünüş yakışmıyor ülkeme
Mahkemeler doğru karar vermiyor
Yine yol göründü gurbet ellere
Ayrılık acısı yakıyor beni
Sıla hasretiylé düştüm yollara
Ayrılık a cısı yakıyor beñi
Neyleyim baharı neyléyim yazı
Hasret ateşiyle yüreğim yanar
Yavrular özlemiş ciğerim kanar
Akmıyor çeşmeler kurumuş pınar
Hasretlik içimi yakıyor benim
Gurbet yolu beklemekten usandım
Ulan yalan Dünya kırıla çarkın
Senin muhanetten hiç yoktur farkın
Suların kesile kuruya arkın
Sende benim gibi yanasın Dünya
Acı rüzğar esti kırıldı dalım
İnsanlar perişan halleri harap
Bunlara yardım et ey ulu yarap
Sanki çölde gibi görüyom serap
Yoksulluk sırtıma bindi ha bindi
Yoksul çok perişan ekmek bulamaz
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!