Memlekette huzur düzen kalmadı
Acep ne olacak halimiz bizim
Bu gidişat nere soran olmadı
Yine sarpa sardı yolumuz bizim.
Ayrımcılık girdi yine araya
Sevgi insan diyorum
Yaşam onunla var
Gözyaşları onunla başlar
Keder onunla biter
Kara gön karanlık gün
Bitecektin hani bir gün
Hasret kaldım ağaçlara
Bomboş taşlı yamaçlara
Yeni gelen gür saçlara
Hele köyüme köyüme
Köyde harman sürenlere
Fettan bakışına kurban olduğum
Aklımı başımdan aldı gözlerin
Gökte arar iken yerde bulduğum
Daha çekilmiyor senin nazların
Yakışmıyor sana sitem edişin
Kartal gibi yükseklerde uçarsın
Gece gündüz niye benden kaçarsın
Yükleyip kervanı nere göçersin
Gezginmisin,seyyahmısın sen nesin
Aşkın ile yüreğimi yakarsın
Memleket soyulup soğana döndü
Nerde kaldın Atam gelsene artık
Yurduma yaktığın ışıklar söndü
Nerde kaldın Atam gelsene artık.
Aydınlar yok oldu, yobaz çoğaldı
Hırsından topraklar da çatlamış
Çocukların da dudakları
Çeşmeler kurumuş akmıyor
Hiç yağmur yağmamış
Yağmaya da gönlü yok ya
Göllerden sular da çekilmiş
Gönül sarayında oturamadım
Bağ diktim gülümü yetiremedim
Yüküm gam yüküdür götüremedim
Bu yükümü biraz al ha al nolur
Ayrılık dermanı tüter serimde
Diyarı gurbette ağlayıp gezdim
Akan göz yaşımı silen olmadı
Bazı günler oldu yaşamdan bezdim
Gelip ahvalimi soran olmadı.
Şu yalan dünyadan tat alamadım.
Zenginde var beylerde var
Küçük memur işçi çok dar
Köklü bir reform olmazsa
Bu düzende geçimde zor
Zengin villalarda yaşar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!