Dört yanım sarmış yobazlar
Belki susturayım deyü
Bilmezler ki gönül susmaz
Hem Rahman hem Rahim deyü
Evvel ALLAH Ahir ALLAH
Evvel başucumda oturan yarim
Şimdi beni görüp kaçar el gibi
Çıkmaz avazım hep suskun ahım
Ahu feryatlara küsmüşem gibi
Bir zaman gül idim yarin bağında
Bülbül idim bir zamanlar, ol yarin bağında
Virane olmuş bağı, ben baykuşuyum o güzelin
Söyler idim bir zamanlar Dilbere Hakk nameler
Susar şimdi dudu diller, sözleri sırr güzelin
Ben bir Alem olmuşam söylerim alem içinde
Kimse bilmez sırrımı, kendim bir alem içinde
Niyaz ehlinden gelmişim eylerim zikri beyan
Beyan ile bu zikri gizli bir canan içinde
Sevdiğim!
Ezelden beri bağlı olan ruhu,
bu cihanda bin kezde
ayrılık için dua etsen koparamazsın!
Çünki bu dünya hayali,
Yüce ALLAH Kuran-ı Kerimde bizlere şöyle buyurmaktadır:
En'am Suresi 103 Gözler onu fark edip kavrayamaz. Oysaki O, gözleri görür/bilir. O Latîf'tir, lütfu çok olduğu halde kendisi görülemez; Habîr'dir, her şeyden haberdardır.
Bir başka ayetde:
Şura Suresi 11 Gökleri ve yeri ortaya çıkarandır, Fâtır'dır O. Size, benliklerinizden eşler yapmıştır; davarlardan da çiftler. Bu tarz içinde üretiyor sizi. O'nun benzeri gibi bir şey yoktur. Gereğince işiten, gereğince görendir O.
Sabahın seher vakitleri. Tek başıma evimde oturuyor ve çayımı yudumluyorum. Iki de yumurta kırmışım ki, keyfime diyecek yok hani. Zil çalıyor, ' ALLAH ALLAH,sabahın köründe kim ola ki? ! ' diye pencereden bakıyorum.
- Kimsiniz, alooo?
- Ne olursunuz yardım edin, kocam beni öldürecek...! Nolur.
Delikanlı çağım, düşünmeden koşuyorum mutfağa, heyecan basmış ya, alıyorum bir meyve bıçağı. 'ne olur, ne olmaz. Tedbirli olmak gerek' diye düşünerek fırlıyorum aşağıya. Karşımda ki kadın berbat bir durumda. Yüzü gözü kan içinde. Belli kocası kötü dövmüş, sinirleniyorum. Caddeye bakıyorum, sağa sola bakıyorum ama kimse yok!
Kadına dönüp:
- Buyrun yukarıya çıkalım, size yardımcı olayım. diyorum, çıkıyoruz yukarıya.
Her birimiz aslında, kendi çapında, kendini anlatmaktan başka birşey için yaşamıyor. 'Beni anlayan yokmu' haykırışı ile insanlara bağırıyoruz ama bu sessiz çığlık, sessiz bir haykırış olarak kalıyor. Hanginiz, kardeşim, kocam/karım, yoldaşım, annem, babam, akrabam 'BENI ANLADI' diyebilirsiniz? Anlamadılar, anlayamadılar, anlamayacaklardır da.
Hepimizin çabası kendini anlatmak! Niye?
Niçin kendimizi anlatmak derdi ile hayatımızın yıllarını boşa geçirmekteyiz? Varsın anlamasınlar seni de ne çıkar? Kaç kişi var ' Beni gerçekten anladı' diyebileceğiniz? Gönül rahatlığı ile kollarına kendini bırakıpta ' bu beni anlayan kollar' diyebildiğiniz? Varmı acaba? Yoksa, kimse tarafından, anlaşılamamış bir özün aynasını mı aramaktayız?
Nedir Ayna? Bizi, bize, bizim, bizliğimiz ile gösteren bir bakışmıdır? Yoksa karşımızda ki insanin benliğini kendi içimizde eritip' O ben oldu, ben o oldum' demekmidir?
Aynı fikirde olmanın bir anlamı varmı? Aynı düşünmenin, aynı tatmanın, aynı zevkleri paylaşmanın?
Peki senin aynın olmayan biri acaba seni nasıl anlayacaktır? Sevgi ile olabilirmi? Aşk ilemi?
Gel benim gönül Sultanım
Eyle bir selamın bana
Can içre olan cananım
Selam olsun benden sana
Sevmişem gönülden seni
Bir müşkülüm vardır sorayım size
Adem nedir, Havva nedir, kul nedir
Bilmezseniz sual ederim bilmeze
Ilim nedir, kalem nedir, harf nedir
Sual sormayı Hakktan öğrendim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!