BİR TUHAF OLDUM BUGÜN BEN
HİÇ BİR ŞEYDEN TAT ALAMIYORUM
GÖNLÜME BİR ŞEYLER OLUYOR
YENİDEN AŞIKMI OLUYORUM
BIRAK GÖNLÜM SEN BU AŞKI
kar yağar üstüme
üşürüm iliklerime kadar
sanırsınki hiç elbisem olmamış
kefen ile doğmuşum sanki
kar yağar mezarımın üstüne
BENİM GÖZÜM AÇIK
İLERİYİ GÖRÜRÜM SANMIŞTIM
YAZIK BEN YANILMIŞIM
MEĞER KÖRMÜŞÜM BEN
ÇOK SEVEN SEVİLİR SANMIŞTIM
Yaşadığım en büyük aşkımdı benim
Tam gençlik çağımda taptığımdı benim
Güller arasından seçtiğimdi benim
Henüz doymadan nasıl gidersin
Doyursaydın benliğimi
Suya yazı yazmak derdi şairler
Onlar der ben okurdum gülerek
Şimdi bende yazıyorum suya
Sahibine gitmiyeceğini bile bile
O şimdi yok hayatimda
Yine şarkılar dokunur oldu
Bir sevda masalı daha bitiyormu dersin
Göz göre göre gidiyormusun
Ayaklarına kapansam kal desem
Yenildim mağlubum desem kalırmısın
Eski dost düşman olmazmış derler
Ne oldu sevdiğim neden ayrıyız
Her bakışda gülen yüzün
Ne oldu sevdiğim neden üzgün
Eski dostuz diye güvendim
dün gecenin sabahı
bir kez daha gidip geldim
iki dünya arasında
dönüşüm yine sevdiğimeydi
her şeye rağmen yaşamak güzel
Gece mavisi gök yüzüm
Yıldızlarım saman yolum yalnızlarım
Destanlar yazan yazdıranlarım
Artık huzur vermiyor anılarım
Geceler boyu yolumu gözleyenim
İçim yanıyor dostlarım bu gün
Yine eski sayfaları karıştırdım ben
Pembe bir gül kurusu çıktı karşıma
Unutulan sayfalar arasından
Ne aşktı öyle allahım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!