Mustafa Aşık Şiirleri - Şair Mustafa Aşık

yorma beni evlat
birileri mutlu olacak diye
şebeklik yapamam
yüküm ağırdır benim

Bakmayın siz benim
Dolan gözlerime
Bakmayın
Süzülen damlalara

Yediğimiz içtiğimiz kahır dolu

Aklımı senden başka bir şeye verebilsem
Seni özlemeden yapabilsem
Daha doğrusu nefes alabilsem
Ama yapamam yaşayamamki

Ne o derin derin bakan gözlerin

Hani benim sevdiğim nerede
Gözünden kıskanırdı beni
Başını yasladığı göğsüm burada
Hani benim sevdiğim nerede

Göz yaşlarımız sele dönerdi

ÇOK DENEDİM ARDIMA BAKMADAN GİTMEYİ
İSTEMEDİM SENİ DERTLERİME ORTAK ETMEYİ
DÜŞÜNDÜM DÖNME GERİ ÜZME SENİ SEVENİ
OLMUYOR BİRTANEM YOK SENSİZ OLMUYOR

BEN HATAYI İLK BAŞTA YAPTIM SENİ SEVMEKLE

SON AŞKIM SEVDAM BENİM
ÖMRÜMÜN SON BAHARINDA AÇAN
TOMURCUK GÜLÜM BENİM
SEN İLK DEĞİL SON SEVDAMSIN BENİM

NASIL İNSAN TİRYAKİ OLURSA BİR SİĞARA ÇAYA

Yeni bir sayfa açtım kendime
Defterimin son dalgası
Her şey toz pembe artık benim için
Geçmişim ile bir takıntıntım yok
Ondan sonrası var bizim için

Önümü göremez oldum
Kaderim buymuş bilemedim
Çaresizlik hız kesmiyor
Ayrılığa çare bulamadım

Binlerce yeminler etsekte

Dikiz Aynasından Bir Çift Göz Gördüm
İtiraf ettim ne tatlı bakıştı öyle
Gülümsedi mersi dedi bizim sosyetik semra hanım
Görgülüydü birazda kuralcı.

Çok kibardı semra hanım

SEN ASLINDA HİÇ SEVMEMİŞSİN


Önümde diz çökerken
Göz yaşları dökerken
Binlerce yemin ederken