Büyüyüp geldiler sünnetlik yaşa
Sünnet oluverdi Semih Mustafa
Biraz korku telaş düşse de başa
Sünnet oluverdi Semih Mustafa
Azıcık ucundan deyip kestiler
Bütün acıları,günahları yıkıpta boynuma,
Çekip gitmek varmı,gittimi hoşuna,
Hep mutlu olmanı istedim ama,yoluna,
Herkes dedin,Şimdi SENDE AĞLA
Yaptıkların yanına kalmaz, çıkacak,
Uykusuz dört duvar arasında
Sabah olmuyor gece karanlığında
Kahır dolu her saat başında
Sabahı olmayan geceler
Başın havada eğmez gezersin,
Yalanı bir bir boğazına dizersin
Ayan beyan kendini çizersin,
Madem karlı fırtınada ne gezersin
Acılarını göstermedin, ağladın gizlice,
Kucakladın beni, ağladın belki sessizce,
Belli etmezdin ama. severdin gizlice,
Şimdi ben ağlıyorum haykırarak BABA
Saçlarım okşadın, oğlum demen varya,
Gönlüne hüzün çökünce,
Aç kollarını bana gel.
Hasret kalbini sökünce,
Aç kollarını bana gel.
Yüzünden yaşlar akınca,
Sen gül ben dikenmiyim
Sen okumuş ben cahilmiyim
Sen akıllı ben delimiyim
Bende senin gibi insanım
Sen uyanık ben körmüyüm
Hasretin beni yakarken
Sense bana bakarken
Yetmedi naz ederken
Ateşine düştüm




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!