Müslümansan Eğer.!

Müslümansan eğer, Sadece dilde kalmamalı imanın; kul hakkının ağırlığını bilmelisin, Dokunmamalı elin akrabanın, komşunun, malına mülküne,
Çalmamalı kimseden bir hırka, rızık… Aşmamalı sınırları adaleti yıkıp geçmemeli.
Kibir zincirini kırmalısın; Dolu bir başak gibi eğilmeli başın, Gözlerin yolda kalmışı görmeli,

“Müslümansan“ eğer Sana tepeden bakmak yakışmaz. Menfaatin için incitmemelisin kimseleri. Çiçek açmalı geçtiğin sokaklar;
Yürüyüşün, gülüşün, sözün… Gölgen bile serinlik vermeli.

“Müslümansan eğer“ insanca yaşamayı bilmektir esas olan “Yaratılanı yaratandan ötürü” sevmek, Zarafetle tamamlamaktır ömrün her anını,

“Müslümansan“ önce gönül yapmayı bil. Kırdığın kalbin sesini duysun vicdanın, Hakkı ve hukuku gözet,
Kul hakkının yükünü alma sırtına,
Yoksa vicdanın çöker.

“Müslümansan“ Dilin yaralamasın, bakışların incitmesin kimseyi, öfken taşmasın, Gönlünde yer aç sevgiye, Kendini sevdirmeyi bil tatlı dilinle;
Bir tebessüm göster ki, bütün gönülleri fethedersin.

“Müslümansan“ İnsanca yaşamayı bil, kırgınlıkları bırak, ardından ilk el uzatan sen ol. Çünkü iman, dudakta kalan söz değildir; Edeptir, merhamettir. Vicdandır... Çevrene yük olma, umut ol, Geriye kalacak olan sadece yaptıklarındır; Beddua değil dua alan ol. “Eğer Müslümansan“