Musallâda Kalanlar Şiiri - Halit Korkmaz

Zannederdim ki ölüm benden hayli uzak'ta,
Ömür yağmurdan önce çakan bir şimşek imiş,
Malım, şöhretim kaldı, musallâda tuzak'ta,
Günahım transit giden listeye kaydedilmiş.

Beden içinde ruhum sürüklenir kızak'ta,
Meçhule akarım ben ardını kim bilirmiş,
Ruh ayrı beden ayrı gıdalanır erzak'ta,
Hayat iki kaplanı bakıp doyurmak imiş.

Nefs kafeste çok azgın fıtrat ondan Irak'ta,
Ruhun içinde Kudret ezeli kuvvet imiş,
Can verirken bedenim izân kalmaz idrak'ta,
Azrail pür yetkili can'a kasteden imiş.

Cümbüşlü bir âlemin üyesiydim çardak'ta,
Ölüm Acun içinde tevhide teşvik imiş,
Dediler senin için su kalmamış bardak'ta,
Evvel giden ahbaplar selâm bekliyor imiş.

Şimdi pazarım bozuk adım çıktı fırak'ta,
Peymaneleri kıran kervan virâne imiş,
Mirastan memnun kalan kimse kalmaz merakta,
Dünyadan zevâl olan ahrete zuhûr imiş.