Musalla Şiiri - Servet Balıbey

Ben, derdin şairiyim
Gözlerim hayat okur.
İhsan görmedim asla
Tek gördüğüm bir çukur
Mezar, içinden gözüm
Dünyaya dalmış bakar
Çukur penceresinden
Mezar dünya mı yutar

İzbe karanlık lakin
Sonsuz bir huzur saklı
Gelen bir tek haksız yok
Buraya gelen haklı
Canlar toprağın malı
Ruh ALLAHA siyaklı
Toprak baba al beni
Tabutum bin Kapaklı

Dünya mı? trajedi
Yalanı çok, yük ağır.
Feryat etsen gök duyar
Kulak sağır göz sağır.
​bitecek mi bu gurbet,
Şu endam ve şu ceset
Yoruldu bu basit can
Toprak yutsun küflü et

Huzuru bul ey insan.
​Kilitli değil gönül
Sözler biter, ses biter
Canı Vicdandan sökül
Gözden dökülen damla,
Musallada selamla
Tekbir getir ey dünya
​Sana kalırım sanma

Ruhum Hakk’a kavuşsun
Niyetim savuştursun
Menzilim Allah benim
Dünyayı unutursun