abdullah oral Eylülzamanı kitab
MÜREKKEPLE AŞKI YAZAZANLAR NE Kİ
Sevenin gözünden eksilmez pınar
Nemli bakışlarda gezenler ne ki.
Şu benim gönlümde ocaklar yanar
Senin yüreğinden tozanlar ne ki.
fezayı bağlayarak yorgun kanatlarına
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Devamını Oku
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Hani hak aşkına yananlar hani
Demir işçisiyim giydim cepkeni
Örslerde balyoza yatırdım teni
Yumrukla göksünü ezenler ne ki.
harika bi şiir emeğinize sağlık
hasret,
hiç bir şeye benzemiyor...ruh sarsıldı mı tekrar toparlamak o kadar zor ki..
ve yaşanan yalnızlık, sessizlik...bu sessizliği duyacak tek kişide ... hasret...
güzel bir hece şiiri Abdullah Bey...selamlarımla...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta